dit is mogelijk uit getraliede ogen waaien fonteinen op het drilgat van het graf af mooi is het oog dat nog omziet naar de naakte wind tussen naalden en arken schoon is de hand die kan wuiven zonder te ruiken naar afval en krachtig de hand die het hart houdt en niet hard wordt verwarring danst voor de ramen verwarring roept in de straat hij die de weg van het woord weet gaat de weg van het wordende zaad hij ziet groeien de maan in zijn slaap tot een zon van vertedering licht strelend de wind hij speelt met de elementen en de elementen spelen met hem zijn ogen gestolten tot stem gaan in vruchten ontgrenzende rond hij danst en verdwijnt en zingt totdat wij doorschijnend zijn
